Μόλις πριν λίγες μέρες κατάφερα να δω το τελευταίο επεισόδιο του πρώτου κύκλου της σειράς Metalocalypse. Αρχικά, μνήμες από τους Beavis and Butthead, όσον αφορά το ωμό χιούμορ, ήρθαν στο μυαλό μου αλλά σύντομα οι DETHKLOK πήραν τη δική τους θέση στη μεταλλική (λέμε τώρα) συνείδηση μου. Δυστυχώς όμως το album της virtual μπάντας που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες δεν με ενθουσίασε. Δεν ξέρω γιατί αλλά ο δημιουργός της σειράς, Brendon Small επέλεξε να γράψει ο ίδιος τη μουσική και να ηχογραφήσει το μπάσο και τις κιθάρες βάζοντας στα drums τον τεράστιο Gene Hoglan. Μπορεί το “Dethalbum” να είναι το πιο πετυχημένο death metal album στην ιστορία του Billboard αλλά σίγουρα δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες όλων αυτών που παρακολουθούν μετά μανίας τη σειρά κινουμένων σχεδίων. Όταν θέτεις υψηλά standards σε κάτι που κάνεις οφείλεις να προσέχεις μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια σε όλα τα συναφή. Έχοντας ως guest στη σειρά τους James Hatfield, Kind Diamond, Kirk Hammett, Jeff Loomis, Warrel Dane, Michael Ammot, Devin Townsend, Samoth και άλλους, ακούγεται πολύ μέτριο να γράφει ένας κωμικός τη μουσική, όσο καλές προθέσεις και αν έχει… Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2008
dethklok
Μόλις πριν λίγες μέρες κατάφερα να δω το τελευταίο επεισόδιο του πρώτου κύκλου της σειράς Metalocalypse. Αρχικά, μνήμες από τους Beavis and Butthead, όσον αφορά το ωμό χιούμορ, ήρθαν στο μυαλό μου αλλά σύντομα οι DETHKLOK πήραν τη δική τους θέση στη μεταλλική (λέμε τώρα) συνείδηση μου. Δυστυχώς όμως το album της virtual μπάντας που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες δεν με ενθουσίασε. Δεν ξέρω γιατί αλλά ο δημιουργός της σειράς, Brendon Small επέλεξε να γράψει ο ίδιος τη μουσική και να ηχογραφήσει το μπάσο και τις κιθάρες βάζοντας στα drums τον τεράστιο Gene Hoglan. Μπορεί το “Dethalbum” να είναι το πιο πετυχημένο death metal album στην ιστορία του Billboard αλλά σίγουρα δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες όλων αυτών που παρακολουθούν μετά μανίας τη σειρά κινουμένων σχεδίων. Όταν θέτεις υψηλά standards σε κάτι που κάνεις οφείλεις να προσέχεις μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια σε όλα τα συναφή. Έχοντας ως guest στη σειρά τους James Hatfield, Kind Diamond, Kirk Hammett, Jeff Loomis, Warrel Dane, Michael Ammot, Devin Townsend, Samoth και άλλους, ακούγεται πολύ μέτριο να γράφει ένας κωμικός τη μουσική, όσο καλές προθέσεις και αν έχει… Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2008
flames over popkorn..


Όπως λέει και ο φίλος μου ο Βουτς, αυτό είναι το νέο εξώφυλλο των KORN και όχι των IN FLAMES. Αν και προσωπικά δεν μου άρεσε, οφείλω να συμμεριστώ την άποψή του για το ότι οι IN FLAMES καλώς ή κακώς, θετικά ή αρνητικά με κάθε τους κυκλοφορία προοδεύουν. Σε λίγες μέρες θα ξέρουμε και το ηχητικό αποτέλεσμα του album οπότε ας κρατήσουμε μια μικρή επιφύλαξη. Παραπάνω παραθέτω μερικές ακόμα δημιουργίες του ανθρώπου που κρύβεται πίσω από το εξώφυλλο του “a sense of purpose”…κακόβουλα σχόλια σε στυλ: ποιοι είναι οι IN FLAMES, υπάρχουν ακόμα αυτοί; τι είναι οι IN FLAMES στον παγκόσμιο μουσικό χάρτη, δεν γίνονται αποδεκτά:-)
Πέμπτη 10 Ιανουαρίου 2008
περίεργα πράγματα...
τελικά είναι κάποια πράγματα που δεν μπορώ να τα καταλάβω. Καθημερινά γίνονται συζητήσεις για τη μόδα του metalcore. Συζητήσεις που θέλουν το είδος να βρίσκεται στα τελευταία του και άλλα τέτοια. Ξαφνικά εμφανίζεται ένα συγκρότημα από την Καλιφόρνια με το όνομα SUICIDE SILENCE και αλλάζει πάλι τα δεδομένα. Όχι, δεν παίζουν κάτι πρωτότυπο ούτε κάτι πιασάρικο. Παίζουν deathcore, απλό και κατανοητό. Ούτε μελωδίες, ούτε παιδικά refrain ούτε τίποτα...και όμως το πρώτο τους album που βγήκε μόλις πριν μερικούς μήνες αποτελεί το πιο πετυχημένο ντεμπούτο στην ιστορία της Century Media. Βέβαια, η Century Media δεν είναι και καμιά μεγάλη εταιρία αλλά όπως και να το κάνουμε έχει στις τάξεις της μπάντες όπως τους ARCH ENEMY, LACUNA COIL, NEVERMORE, SHADOWS FALL και πολλούς άλλους. Πως, λοιπόν, είναι δυνατόν ένα συγκρότημα που παίζει deathcore να κάνει την έκπληξη; Το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό είναι δύναμη του underground που μετά το παράδειγμα των JOB FOR A COWBOY (το site τους στο myspace έχει δεχθεί 5500000 επισκέψεις, αριθμός απίστευτος γι' αυτά τα μουσικά δεδομένα) έχει κάνει τους πάντες να αναρωτιούνται για το πόσο δύναμη έχει...τελικά τα μάτια μας έχουν να δουν πολλά ακόμα...
Δευτέρα 7 Ιανουαρίου 2008
Coraline...
αν και καθυστερημένα είπα να διαβάσω κι εγώ το πασίγνωστο παραμύθι του Neil Gaiman, "Coraline". Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα και πολλά πράγματα αλλά ευτυχώς το βιβλίο με διέψευσε πανηγυρικά. Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων συναντά τον τρόμο δημιουργώντας μια μοναδική ατμόσφαιρα με μοναδικό αρνητικό τη μικρή της διάρκεια...Η εικονογράφηση του Dave McKean δεν χωράει σχολιασμούς. Απαραίτητο για κάθε βιβλιοθήκη ακόμα και στις περιπτώσεις που παίζει ρόλο διακοσμητικό! http://www.mousecircus.com/flash/coraline.html
Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2008
ότι να 'ναι
τελευταία μέρα στην Κομοτηνή σήμερα, από αύριο πίσω στην Αθήνα! Τέλος τα Χριστούγεννα, τέλος οι γιορτές. Κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια. Οι μισοί περιμένουν τώρα πότε θα έρθει η Τσικνοπέμπτη, οι άλλοι κλείνουν από τώρα θέσεις για τα κατά τόπους καρναβάλια και οι υπόλοιποι προσπαθούν να χάσουν τα κιλά που έβαλαν μέχρι την επόμενη δικαιολογία που θα έχουν για να τα ξαναπάρουν. Βέβαια, υπάρχουν και αυτοί που αρνούνται τα Χριστούγεννα, αυτοί που κάνουν πως δεν υπάρχουν...όταν όμως είναι η ονομαστική τους εορτή, τότε δέχονται χρόνια πολλά και δώρα...υπάρχουν πολλά τέτοια παραδείγματα στον χώρο του rock,metal και ειδικά στο black. όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...απλά δεν αντέχω να βλέπω όλη αυτή την υποκρισία και ειδικά αυτές τις μέρες!Υ.Γ. η φωτογραφία είναι από τη Νυμφαία. Είδαμε χιόνι και τρέξαμε...
Πέμπτη 27 Δεκεμβρίου 2007
new year's resolutions...
όπως συνηθίζεται τις τελευταίες μέρες κάθε χρόνου σκεφτόμαστε τα αγαπημένα album που μας άφησε το έτος που φεύγει...Παρακάτω είναι η δική μου λίστα (αν και σίγουρα όλο και κάποιο album θα ξέχασα). Το video είναι αφιερωμένο σε όλους αυτούς που πιστεύουν ακόμα ότι οι Devildriver ανήκουν στα συγκροτήματα τις μόδας του metalcore...Στην υγειά σας!!!
DEVILDRIVER - The Last Kind Words
DREAM THEATER - Systematic Chaos
THE OCEAN - Precambrian
ALTERBRIDGE - Blackbird
FIVE FINGER DEATH PUNCH - Way of the Fist
DARK TRANQUILLITY - Fiction
AMORPHIS - Silent Waters
FEAR MY THOUGHTS - Volvanus
THROWDOWN - Venom and Tears
FIGHTSTAR - One Day Son This Will All Be Yours
MACHINE HEAD - The Blackening
I KILLED THE PROM QUEEN - Music for the Recently Deceased
GAMMA RAY - Land of the Free part:II
CHIMAIRA - Resurrection
GOTTHARD - Domino Effect
SEVENDUST - Alpha
DIVINE HERESY - Bleed the Fifth
EAGLES - Long Road Out of Eden
Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2007
εμπειρία...The Ocean "Precambrian"
παραθέτω την παρουσίαση που έγραψα γι' αυτό το εκπληκτικό album στις σελίδες του Rock Hard. Όχι ότι ενδιαφέρει πολλούς αλλά έτσι κι αλλιώς αυτό είναι το ΔΙΚΟ μου blog...Κάτι τέτοια συμβαίνουν λίγο πριν τελειώσει η χρονιά και ανατρέπουν το χρόνο σου, τις λίστες σου και τη γνώμη που είχες για τη μουσική και τα συγκροτήματα. Κάτι τέτοια που ο καθένας θα ήθελε να του τύχουν για να χαλάσουν τα τετριμμένα, να αλλάξουν τις μουσικές προτεραιότητες και να ανοίξουν ένα νέο κεφάλαιο σ’ αυτό που μέχρι χθες φάνταζε προβλέψιμο και συμβατικό. Κάτι τέτοιο λοιπόν είναι το νέο album των THE OCEAN αλλά δυστυχώς αποδείχτηκα τυχερός μέσα στην ατυχία μου. Τυχερός γιατί το εν λόγω album έφτασε στα χέρια μου, άτυχος γιατί κλήθηκα να περιγράψω αυτό που κατά την ταπεινή μου γνώμη αποκαλώ αριστούργημα. Ξεκινώντας από το artwork ακόμα, αυτό το album σε καθηλώνει μιας και ο Martin Kvamme κατάφερε να ξεπεράσει τον ίδιο του τον εαυτό. Κατάφερε να δημιουργήσει ένα booklet σκοτεινό, μοχθηρά ελκυστικό που απαιτεί προσπάθεια και θάρρος για να το αποκρυπτογραφήσεις. Η μουσική όμως είναι αυτή που παίρνει τα ηνία και βυθίζει τον κάθε ανυποψίαστο ακροατή σε ένα υποχθόνιο ηχητικό ντοκουμέντο. “Precambrian” ονομάζεται η πρώτη γεωλογική περίοδος της γης, τότε που όλα άρχισαν να δημιουργούνται. Το album χωρίζεται σε δυο cd, το “Hadean/Archaean” και το “Proterozoic”. Το πρώτο cd είναι διάρκειας 22 λεπτών και αναφέρεται στη δημιουργία της γήινης ατμόσφαιρας γι’ αυτό και σύμφωνα με το συγκρότημα η μουσική είναι brutal, σκληρή και πολύπλοκη. Ακολουθεί δηλαδή την ξαφνική αλλαγή της θερμοκρασίας, τα ποτάμια της λάβας και το υπερβολικό διοξείδιο του άνθρακα. Το δεύτερο cd αγγίζει τη μια ώρα αντιπροσωπεύοντας τον σχηματισμό των πρώτων μικροοργανισμών και τη μετάβαση της γης στην ατμόσφαιρα του οξυγόνου. Η μουσική εδώ γεμάτη εναλλαγές είναι σκληρή, είναι δραματική, είναι επική αλλά συνάμα λυρική και θεσπέσια. Αν επιχειρήσεις να ακούσεις τα 85 αυτά λεπτά μαγεύεσαι και βυθίζεσαι σε μια εμπειρία που όμοιά της δεν θυμάσαι να έχεις βιώσει. Μουσικές επιρροές από συγκροτήματα έρχονται και φεύγουν αλλά στο τέλος είναι το μόνο που δείχνει να μην έχει σημασία. Πατάς το play ξανά και ξανά απλά και μόνο για να βιώσεις κάτι διαφορετικό, κάτι που αστόχησες να εντοπίσεις στην προηγούμενη ακρόαση, κάτι που προσπέρασες μέσα στο χάος αυτής της μουσικής ιδιοφυίας. Οι THE OCEAN κατάφεραν να συνθέσουν ένα αριστούργημα. Ένα album που δεν αφομοιώνεται μέσα από σελίδες τύπου MySpace. Ένα album που δίχως το booklet είναι μισό όσο μισό ακούγεται ένα νανούρισμα δίχως να επέρχεται ο ύπνος
Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2007
Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2007
shoot 'em up
μπορεί να μην ήταν η καλύτερη ταινία του 2007 αλλά σίγουρα ήταν η πιο metal...ο Clive Owen χρησιμοποιεί τα πιστόλια και τα καρότα(!!!) σαν προέκταση των χεριών του, διαλύει με σφαίρα τον ομφάλιο λώρο ενός μωρού και κάνει τα αδύνατα δυνατά με τους ήχους των Motorhead και πολλών άλλων!!! Πειράματα με μωρά και πόρνες γίνονται πάνω από metal clubs ενώ ο μόνος ήχος που μπορεί να νανουρίσει ένα νεογέννητο είναι αυτός του καθαρόαιμου heavy metal. Φανταστείτε κάτι ανάμεσα σε Ταραντίνο και Τζον Γου. Είναι υπερβολική...αλλά είναι heavy metal...:-)Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου 2007
Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2007
haunted
...καταρρίπτοντας κάθε συμβατικό τρόπο γραφής, ο Chuck Palahniuk (Fight Club, Lullaby) προσφέρει ένα βιβλίο που σοκάρει, εντυπωσιάζει και καταρρίπτει κάθε είδος ταμπού που έχει ο καθένας μας. "Ο αέρας πάντα θα είναι πηγμένος με κάτι. Το σώμα σου υπερβολικά πιασμένο ή κουρασμένο. Ο πατέρας σου υπερβολικά μεθυσμένος. Η γυναίκα σου υπερβολικά ψυχρή. Πάντα θα έχεις κάποια δικαιολογία για να μη ζεις τη ζωή σου"...
Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2007
ο καραμήτρος...
νέο album οι SEETHER λέει...και νούμερο 9 στα αμερικάνικα charts. Τι λες βρε παιδί μου. Αυτό ακούγεται πιο Nickelaback και από τους Nickelback αλλά φυσικά έχοντας τη μισή έμπνευση από αυτούς. Ο τραγουδιστής τους δεν απάντησε με τραγούδι στην Amy Lee όπως είχε κάνει αυτή, αφιερώνοντας σ' αυτόν το Call Me when You' re sober. Το πιο τρομερό απ' όλα που είπε; "Κάναμε λάθος που συνεργαστήκαμε με τους Evanescense". Τι λες ρε καραμήτρο...θυμάσε που όταν ήρθες στην Αθήνα έβαζες την Amy Lee να σε κουβαλάει μαζί της στις συνεντεύξεις της για να λες και συ καμιά κουβέντα; Κρίμα λέει που το Rolling Stone magazine μας έβαλε 1,5 στα 5. Καλά,πάρε το τσεκούρι σου, βάλε τις ζαρτιέρες σου και πήγαινε για ύπνο...Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2007
more than a magazine

Η αρχή έγινε με το dj set του τραγουδιστή των Dark Tranquillity, συνεχίστηκε με την άκρως επιτυχημένη συναυλία των Fates Warning πριν δυο μέρες ενώ ακολουθεί στις 8 Δεκεμβρίου ένα special show με την πρώην τραγουδίστρια των The Gathering, Anneke.
Rock Hard - more than a magazine...
Τρίτη 6 Νοεμβρίου 2007
Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2007
για να δούμε...

Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2007
η ώρα του παιδιού
Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2007
an ocean between us
Επιτέλους η συνέντευξη με τον Jordan Mancino, ιδρυτικό μέλος των AS I LAY DYING ολοκληρώθηκε. Πάνε τώρα δυο μήνες περίπου που προσπαθούσαμε να βρούμε ώρα και ημερομηνία για να μιλήσουμε αλλά ευτυχώς τα καταφέραμε πριν προλάβουν να βγάλουν καινούριο cd. Πάντως χαίρομαι που κάποιοι πήραν χαμπάρι τους AS I LAY DYING έστω και μερικά χρόνια αφότου δημιούργησαν αίσθηση στην παγκόσμια μουσική σκηνή...Ποτέ δεν είναι αργά παιδιά!!!Περισσότερα στο επόμενο τεύχος του Rock Hard.
Κυριακή 7 Οκτωβρίου 2007
reading...
Ένα βιβλίο που κόβει την ανάσα. Ο διευθυντής του ερευνητικού κέντρου εγκληματολογίας (Criminology Research Centre) παρουσιάζει το προφίλ των πιο διάσημων serial killers του πλανήτη μέσα από συνεντεύξεις και συζητήσεις που έχει κάνει μαζί τους μέχρι σήμερα. Μύθοι που δημιούργησαν βιβλία και ταινίες όπως "Amityville Horror" και "Monster" καταρρέουν ενώ γεγονότα και πράξεις που είναι αδύνατο να συλλάβει το ανθρώπινο μυαλό γίνονται πραγματικότητα μέσα στις σελίδες. Αν δεν έχετε τίποτα καλύτερο να κάνετε και φυσικά αντέχετε τέτοιου είδους αναγνώσματα ρίξτε μια ματιά. Αξίζει!Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2007
listening...
Τρία νέα albums που αξίζουν προσοχής και ακρόασης από κολλημένους και μη…STEVE VAI: Αυτό και αν είναι δισκάρα. Ο Vai ξεφεύγει κατά πολύ από αυτά που μας έχει συνηθίσει μέχρι σήμερα. Το νέο του album ακροβατεί ανάμεσα στο progressive rock, τον FrankZappa και την κλασσική μουσική κάνοντας την ακρόαση του Sound theories μοναδική εμπειρία.MUST
IT DIES TODAY: Το τελευταίο CD του συγκροτήματος καταπιάνεται με τις «σειρήνες» της ελληνικής μυθολογίας και αποτελεί ενδιαφέρον δείγμα στο χώρο του μελωδικού metalcore. Μην περιμένετε καμιά επανάσταση του ήχου απλά ένα πολύ καλό CD σε μια περίοδο ανομβρίας.
Δευτέρα 1 Οκτωβρίου 2007
εντώ Ελλάντα
Συναυλιακά πακέτα έρχονται και φεύγουν από την Ευρώπη ενώ η Ελλάδα παρακολουθεί από μακριά αμέτοχη, δίχως να παρακολουθεί τις εξελίξεις. Δικαιολογίες μπορεί να βρει κανείς πολλές αλλά πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Επιχείρησαν να έρθουν οι Trivium και οι Hatebreed αλλά εμείς τους γυρίσαμε την πλάτη αναμένοντας μετά βαΐων και κλάδων τους Candlemass και τους Vicious Rumors. Οι In Flames δοκίμασαν να έρθουν πριν από λίγα χρόνια αλλά η έλλειψη επαγγελματισμού και η μπόλικη προχειρότητα τους έδιωξαν μακριά μη θέλοντας να ακούσουν οτιδήποτε σχετικό με την Ελλάδα. Φυσικά δεν συζητώ για μπάντες τύπου Disturbed, Killswitch Engage, All that remains, Devildriver, Lamb of god κα, που πολλοί δε γνωρίζουν καν την ύπαρξη τους. Είναι στη μοίρα μας να αντιλαμβανόμαστε τη σύγχρονη μουσική πραγματικότητα όταν η υπόλοιπη Ευρώπη (άσε την Αμερική) έχει κορεστεί από αυτή και ετοιμάζετε να αλλάξει σελίδα. Κάποτε βρίζαμε τους Slipknot, τους System of a down, τους Fear Factory και δεκάδες άλλους απλά επειδή μας τους προωθούσαν ως αιρετικούς. Δεν θα ξεχάσω τον πάτο των πωλήσεων του τεύχους όπου το Metal Invader επιχείρησε να βάλει τους Rammstein στο εξώφυλλο του. Δεν θα ξεχάσω τη δυσπιστία των αναγνωστών όταν αντίκρισαν στο εξώφυλλο του Rock Hard τους Trivium. Φυσικά δε μιλάω για άκρως διαφορετικές περιπτώσεις. Δεν θα πάρω το παράδειγμα του Kerrang που στα τελευταία δέκα εξώφυλλα έχει οκτώ emo και post hardcore συγκροτήματα. Οι μόδες δεν με απασχολούν, αλλά εμείς είμαστε εντελώς στο άλλο άκρo. Machine Head, Trivium, Arch Enemy, Dragon Force, Shadows Fall βγαίνουν ευρωπαϊκή περιοδεία και ‘μείς εντώ στο Ελλάντα περιμένουμε ως μεσσίες τους Wasp και τους Massacre. Καλά να πάθουμε!
